"Mama moet thuis alles alleen doen omdat papa niet meer bij ons woont. Ik hoop dat papa snel weer beter is en terug naar huis komt. Ik ben blij dat ik mama kan helpen met eten maken. Ik vind het ook echt leuk om te koken. Daarom wil ik later chefkok worden!"

"Shadrach houdt van boeken lezen en wil later dokter worden. "

"Carlinhos droomt van een baan als kantoormedewerkers"

"Moran Mesach houdt van voetballen en touwtjespringen en het maakt hem gelukkig, hij droomt ervan om arts te worden en hij wil medicijnen doen "

"Mijn droom is om ingenieur te worden"

"Informatie over ouders: Dussu woont bij haar grootmoeder. Haar vader werkt op het land en haar moeder werkt in de huishouding. Gezinssamenstelling: Dussu heeft nog een broertje en zusje van 5 jaar en 1 ½ jaar. "

"In mijn vrije tijd speel ik graag voetbal met mijn vrienden."

"Ik ben Araksya en ik ben 10 jaar oud. Ik hou van schilderen en lezen. Ik droom ervan om een fiets en schildersmaterialen te hebben. Ik wil advocaat worden."

"Vamsi houdt van cricket spelen en voetballen. Later wil hij graag politieagent worden om andere in nood te kunnen helpen."

"Ik hou van zingen en dansen. Als ik groot ben, wil ik chirurg worden, mensen behandelen en een rolmodel worden voor mijn jonge zus."

"Ik zit in groep 2 van de basisschool en fiets graag. Ik hoop een monteur te worden."

"Ik droom ervan een geweldige voetballer te worden. Ik droom er ook van om naar Rio de Janeiro te reizen en daar de stranden te bezoeken. Wat mij gelukkig maakt, is dat mijn vader en moeder altijd aan mijn zijde zijn. "

"Hoi, ik ben Jordan Niwahereza. Ik had mijn eerste verjaardag op 19 november 2016. Ik ben een jonge jongen en ik heb mijn beide ouders niet. Ik hou echt van koken, het is mijn favoriete bezigheid. Ik wil chef-kok worden als ik groot ben, want ik hou ervan om nieuwe gerechten te maken. Mijn grootste droom? Ik wil op een dag mijn eigen restaurant hebben."

"Masembe Robert had er altijd van gedroomd om dokter te worden. Het zaadje van die droom werd geplant op de dag dat zijn moeder ziek werd. Hij was toen pas zeven, zat rustig naast haar bed en keek hulpeloos toe hoe haar koorts woedde. De dorpskliniek was ver weg en de enige verpleegster kwam één keer per week. Tegen de tijd dat er hulp kwam, was het te laat. Vanaf die dag beloofde Robert zichzelf dat niemand in Nawansenke meer alleen zou hoeven lijden."

"Ik voel me verantwoordelijk, ondersteun mijn gezin in moeilijkheden en help onze moeder met huishoudelijk werk. Mijn droom is om ooit politieagent te worden en andere mensen te beschermen. Mijn moeder wil graag dat ik architect word. Mijn grootste vreugde is om naar het HOP Centre te gaan waar ik tijd kan doorbrengen met mijn vrienden. Daarnaast ga ik graag naar de kerk."